Na een studie Psychologie (afgestudeerd op liefde en hartstocht) had Marian Donner aanvankelijk goede banen in de politiek en het ontwikkelingswerk, maar eindigde ze haar carriere in het nachtleven. Aanvankelijk als bardame in club Bitterzoet, daarna als telefoniste bij een escortbureau. Ze is familie van elke andere Donner, ook van de zogenoemde Donner-party waarvan de leden elkaar in 1846 in Sierra Nevada wegens grote hongersnood opaten, en schreef twee romans, 08.30 uur: opstand en Lily. Ze heeft een column over media in De Groene Amsterdammer, en schrijft essays voor NRC Handelsblad, De Volkskrant en, wederom, De Groene Amsterdammer. 

In 2019 verscheen haar Zelfverwoestingsboek, waarvan de vertaalrechten inmiddels verkocht zijn aan Italië, Duitsland, Frankrijk, Spanje en Polen. De Italiaanse editie ligt inmiddels in de winkels! Ze geeft lezingen over populaire cultuur, media en technologie, en alle overige pijnpunten van het moderne leven in de 21e eeuw.

Vragen en/of verzoeken kunt u richten aan:
info@mariandonner.nl

m

m

m

After studying Psychology (graduating with thesis’s on love and passion), Marian Donner initially had good jobs in politics and development work, but ended her career in the nightlife of Amsterdam. Initially as a bartender in club Bitterzoet, then as a phone operator at an escort agency. She is related to every other Donner, including the so-called Donner Party whose members ate each other in Sierra Nevada in 1846 due to famine, and wrote two novels, 8:30 am: Revolt and Lily. She has a column on media in De Groene Amsterdammer, and writes essays for NRC Handelsblad, De Volkskrant and, again, De Groene Amsterdammer.

In 2019 her Book of Selfdestruction was published, the translation rights of which have since been sold to Italy, Germany, France, Spain and Poland. The Italian edition is now in stores! She lectures on every topic, from pop culture, media and technology, to all the other pain points of modern life in the 21st century.

25 Comments

  1. Leonie

    Hoi ik wilde even zeggen dat ik erg onder de indruk was van je artikel in de groene over de mannen in de gefeminiseerde maatschappij! Prachtig geschreven en fijn om te weten dat er nog vrouwen zijn die kritisch feminisme op een humoreuze en genuanceerde manier uit weten te dragen! Bedankt! Groetjes Leonie Dronkert

  2. Bart

    Ik sluit me graag aan bij Leonie. Prachtig stuk! Ik ben meteen je website gaan lezen en wil nu ook je romans hebben.

  3. marian

    Dank!

  4. Blanka

    Herhalingen zijn vervelend, bij drie gaat er een andere kassa open. Sluit me aan in de rij: ben fan. Wat een gewelidge topstukken van je hand gelezen. Dank!

  5. Charlotte

    In de VK van 5 mei las ik je stuk ‘omarm de loser’. Voor mij even balsem voor de ziel. Vooral het stukje ‘deze wereld valt toch ook niet te begrijpen’ met voorbeelden raakt precies aan hoe ik al heel lang de wereld ervaar. En ik snap maar niet waarom mensen in mijn omgeving die gemoedstoestand niet herkennen. Verhalen helpen erg om weer samenhang te ervaren. Dus dank voor jouw verhaal!

  6. Leuk en tevens sterk geschreven; geweldig stuk bij de Volkskrant! (‘Omarm de loser’)

  7. Liz wassinsky

    Bedankt voor jouw scherpe en intelligente observatie, neergeschreven in de Volkskrant van vandaag; ‘een ode aan de loser’. Ik herken alles in je stuk. Fijn om te lezen dat nog iemand ‘het door heeft’ 😉 Ik heb daarom ook de behoefte om je dit op een of andere manier te laten weten. Bij deze!

  8. Jacandra

    Leve de sukkel! Goed stuk Marian.
    Bedankt, dat geeft de burger moed.

  9. Marian

    Ook ik wil je bedanken voor je prachtige artikel over de loser. De zin ‘Dat er geen plek voor je is betekent niet dat je geen plek verdient’ zou ik het liefst gekalligrafeerd boven mijn bed willen hangen 🙂

  10. Le

    Goed stuk over identiteitspolitiek in Volkskrant

  11. jaap

    Bedankt voor de mooi geschreven en heldere analyse over vrijheid in de Volkskrant.

  12. Koen

    Heel mooi stuk: Waar is de nostalgie van weleer? Saudade en de kunst van het afscheidnemen. Dank. Kent de tijd na het einde van de geschiedenis ook een eigen begin van jaartelling? Mijn voorstel zou zijn het moment waarop The KLF zijn geld op het strand verbrandde: 23 augustus 1994.

  13. Max Visser

    Inderdaad een erg goed essay in De Groene over de ‘nostalgie van weleer’. In het bijzonder de verbinding met Fukuyama’s Einde van de Geschiedenis trof me: de groeiende macht van het (digitale) monopoliekapitalisme, de commerciële inkapseling van ‘countercultures’ en het geleidelijk stil zetten van de tijd door de blijvende beschikbaarheid van beelden van weleer. In ieder geval voor het rijke Westen lijken me dit valide en heel interessante waarnemingen.

  14. Edwin

    Geweldig stuk in de De Groene (In medias res) over de idiotie van reclame met de boodschap van jezelf altijd maar verbeteren. Succes straalt af op het product (komt door je deo!) maar mislukking ligt aan jezelf. Het is zo veelvoorkomend dat je ook hier weer aan gewend lijkt te raken – of onverschillig. Met jouw stuk in je achterhoofd zie ik weer scherp hoe bizar het is. Dank daarvoor.

  15. Marijn

    Ik ga niet dansen op een bar, maar wel weer naar Tenacious D luisteren. En , godbetert, een keer Kanye West Spotifyen. En onthouden dat de mens zelf geen stuk techniek is. Vooral dat.

  16. Ingrid

    “of bij Bol” — dat meen je toch niet? mijn levendige interesse is danig verflauwd… of snap ik de gap niet? of overschat jij je publiek qua ironie?
    jaja, ik weet het, “streng”…
    lijkt me wel een leuk boek

  17. Denise

    Na het boek ‘Nooit meer een zelfhulpboek’ van Dominique Haijtema, nu dit boek. Ik mag weer gewoon mezelf zijn. En niet eens de beste versie, waar ik zo lang naar op zoek geweest ben en nooit gevonden heb.. Haha.

  18. J. Kranen

    ik vond je stukje in de Volkskrant over het wel/niet roken verademend
    eindelijk een ander geluid dan van die calvinistische, je een schuldgevoel aanpratende dominees

    bedankt!

  19. Niels

    Goed artikel in de NRC, heerlijk die benadering van het mag er allemaal zijn.

  20. Richard

    Ik vind je zó lief..!!
    (Dit na het op deze maandagochtend tot me genomen te hebben stuk in NRC)

  21. Frank van Zomeren

    Termen als ‘Ratrace’ en ‘neoliberalisme’ enerzijds en de Nederlandse 36 urige werkweek en het royale aantal wettelijke en bovenwettelijke verlofdagen anderzijds. Dat rijmt niet met elkaar. Pleidooi voor roken vind ík daarentegen een verademing!

  22. Dirk van Weelden

    Hoi Marian
    dat was een leuk gesprek, vooral je grote belangstelling voor het Pornocratie-verhaal en Jenny d’ Héricourt deden me plezier. Laten we e-mail adressen uitwisselen, dan kan ik je materiaal sturen en kunnen we het er verder over hebben.
    Ja, als je dat wil natuurlijk,
    ik hoor het wel,
    ciao
    Dirk

  23. Karin volckaerts

    Ik hoorde je vandaag voor het eerst op radio 1 in Vlaanderen, en meteen je boek Zelverwoesting gekocht, you made my day ! Ik ga straks drinken hoor, op jou!

  24. Het is vooral die laatste zin van jouw In medias res (7/2) die ik zo herken. Mijn irritatie over menig kunstenaar of coach is dat ze zich onschuldig lijken te wanen. Vanuit de onschuld oordelen en een hand reiken aan die ander. Zoals jij zegt zich gezuiverd weten. Jij geeft woorden als een steun in de rug verder te gaan in wat op zijn best waarachtig is in al zijn onduidelijkheid, verradelijkheid en grijsheid. Prachtig en dank.

  25. Mark Leon de Vries

    Marian,

    Ik vind jou één van de meest originele en nuchtere stemmen in het Nederlandse publieke debat van dit moment. Het is dus met enig afgrijzen dat ik je in je column ‘De nieuwe sheriff’ het op zie nemen voor Roman Polanski. Ja, de man heeft nare dingen meegemaakt, maar daar kunnen de minderjarige meisjes die hij heeft verkracht weinig aan doen. Iemand die weerloze kinderen zo schaadt, verdient het om weg te rotten in een cel, niet om door de culturele beau monde in het zonnetje te worden gezet. ‘

    Deze zaak heeft ook geen enkele gelijkenis met die van Woody Allen, die inderdaad gecompliceerder ligt dan soms wordt gedacht. Dat je de weigering van zijn uitgever om zijn autobiografie te publiceren kritiseert is volledig terecht (zelfs als hij wel schuldig zou blijken te zijn, al mag hij dan natuurlijk bij bij Polanski plaatsnemen in dezelfde cel).

    Door de daden van een pedofiele serieverkrachter zo te bagatelliseren, steek je een mes in de rug van alle kinderen (en volwassenen) die slachtoffer zijn van misbruik en daar een leven lang psychische schade van ondervinden.

Geef een reactie