extase

Hoeveel momenten van pure vreugde krijgt een mens in zijn leven? In haar onlangs verschenen essay Joy telt Zadie Smith er zes. Zes momenten van ‘that strange admixture of terror, pain, and delight’. Momenten waarop alles samenkomt, op zijn plek valt, en de wereld even begrijpelijk lijkt. Ze horen bij hartstochtelijke verliefdheid, bij overweldigend natuurschoon, en, heel misschien, ook bij drugs. Een van haar zes piekmomenten had Smith in een nachtclub met een XTC-pil op. ‘Was that joy?’, vraagt ze zich af.

Het lijkt er in ieder geval wel op. Dat gevoel van overgave, de tijd die stopt; je bent omringd door honderden onbekenden en iedereen is je beste vriend.

Dit weekend luidde in Het Parool een 25-jarige organisator van illegale technofeesten de noodklok. Onder het pseudoniem Tim vertelt hij hoe zijn publiek steeds jonger wordt en hun drugsgebruik extremer. Tieners die het hele weekend doorgaan op coke en pillen: ze hebben schijt aan alles, ze snuiven en slikken hun lichaam kapot. Brave studenten veranderen in junkies, en daarna houdt alles op.

Volgens Tim groeit het drugsgebruik mede uit onvrede. Door de crisis zijn er voor jongeren weinig kansen, de toekomst ziet er somber uit voor hen. Wat ze zoeken is ontsnapping, een moment van vreugde, steeds opnieuw.

Het is hoe elke verslaving begint. Met een ontsnappingspoging uit de alledaagse middelmaat, het verlangen heel even alles te ontstijgen, te verliezen, en de ontdekking dat dat kan. Door bijvoorbeeld een XTC-pil. Dat is ook het cynische: uiteindelijk vindt de verslaafde wat hij zoekt. Hij is ontsnapt aan de middelmaat, hij kan alleen niet meer terug.

Het probleem zit in de herhaling. Het probleem zit altijd in de herhaling, die holt elke ervaring uit. Of het nu op kantoor is of in een nachtclub.

‘Was that joy?’ vraagt Zadie Smith zich af over een avond in een Londense club. Denkend aan mijn eerste XTC-ervaring zou ik zeggen: absoluut. Volgens mij heeft het me zelfs voorgoed veranderd, omdat ik die avond ontsnapte aan mezelf. Je moet zoiets alleen niet te vaak meemaken, dan wordt het verlies te groot.

One Comment

  1. Christina

    Hallo Marian,

    Je collum roept bij mij het volgende op; is het echt zo droevig gesteld voor zoveel mensen….? Mijn ervaring is compleet anders geworden door de weg van de non dualiteit te wandelen. De eenheidsbeleving die ik ook in drugs heb ervaren, ervaar ik nu doormiddel van oneness meditatie. En ik kan je verzekeren dat je dan heel veel vaker dan zes keer mag ervaren dat de persoonlijkheid weg valt. Bij de zogenoemde ontwaakten is dit zelfs constant aanwezig! Er is dus hoop :-)

Geef een reactie