cui bono

‘Things have got to change’, riep tv-dominee Howard Beale in de jaren ’70 film Network. ‘But first you’ve gotta get mad! You’ve got to say “I’m mad as hell and I’m not gonna take it anymore!”’

Ik denk vaak aan Howard Beale, zeker nu, want anno 2012 zit het met die woede wel goed. Iedereen is zo langzamerhand boos. Op banken, op de politiek, op Europa. En er wordt genoeg geroepen dat het anders moet.

In zijn laatste column had Rob Wijnberg het bijvoorbeeld over ‘de schandplek van deze tijd’, daarbij doelend op de macht van de superrijken. Een groepje oliesjeiks, vastgoedmagnaten, mediatycoons en speculanten bezit eenderde van alle welvaart. Met behulp van op overheidssteun terende banken wordt dat geld handig weggesluisd.

Wij, de havesomes, moeten iets doen, aldus Wijnberg. Maar wat?

Hoe verzet je je? Ik dacht aan Pussy Riot, de Russische punkband. Sting, Björk en Madonna hebben zich al achter hen geschaard. Wat zou het westerse equivalent kunnen zijn? Wat is hier nog subversief? Met een felgekleurde bivakmuts De Beurs binnendringen en een gratis concert weggeven? In navolging van FEMEN topless een bank bestormen? Was het maar zo. Hier zou dat 3000 likes en een optreden bij De Wereld Draait Door opleveren, goed voor een sexy imago van beurzen en banken.

Het probleem is dat onduidelijk is waar het verzet zich tegen moet richten. Het hele systeem is corrupt en bovendien mist het hyperkapitalisme een gezicht. Of het moet Bono zijn die zich graag als moderne Moeder Teresa presenteert, maar ondertussen net als Ikea zijn miljoenen veilig wegzet in belastingparadijs Nederland.

Geen U2 meer luisteren dan? Altijd een goed idee, maar dat belastingparadijs verdwijnt er niet mee. Je kunt je spaargeld weghalen bij ABN Amro, ook een goed idee, maar er zal geen bonus, of ‘marktconforme salarisverhoging’ zoals dat nu heet, minder worden uitgekeerd. Want uiteindelijk is er maar een instituut dat echt iets kan doen, en dat is de politiek.

Het zijn politici geweest die de financiële sector liberaliseerden waardoor bankiers en speculanten vrij spel kregen. Alleen politici kunnen die macht weer breken. Ze weigeren het alleen. En ondertussen groeit de woede maar door.

Geef een reactie