ten aanval

Zullen we ons ooit nog Europeaan gaan voelen? Met al die verschillende talen, al die verschillende temperamenten lijkt de kans klein. Er mist een Europese identiteit. En identiteit, zo menen de meesten, kun je niet opdringen, niet van bovenaf opleggen. Identiteit, zeggen ze, komt van binnenuit.

Wie zo denkt, gelooft waarschijnlijk ook in authenticiteit. In ‘lekker jezelf zijn’ en een kern die als vanzelf naar buiten straalt.

Onzin natuurlijk, want identiteit is altijd een constructie. Een middel om orde in de chaos te scheppen, omdat de mens nu eenmaal een vat vol tegenstrijdigheden is (moedig, maar bang in het donker; avontuurlijk, maar in de liefde honkvast). Door bepaalde dingen te benadrukken en andere te vergeten, creëer je desalniettemin een illusie van eenheid.

Identiteit is niets anders dan een verhaal dat we onszelf vertellen. En dat geldt net zo goed voor landen of continenten. Europa mag dan een vat vol tegenstellingen zijn, overeenkomstige verhalen zijn er genoeg. Neem alleen al de stamvaders van elk land – allemaal dappere, onverzettelijke mannen met kolkend bloed die door grenzen te stellen eenheid brachten. Willem van Oranje stichtte hier de eerste republiek ter wereld. Hongarije heeft Árpád, een woesteling te paard die zeven nomadenvolkeren verenigde en hen een vaste plek gaf. De Denen kennen hun vikingenkoning Harald Blauwtand.

Wat Europa nodig heeft, wat ze altijd nodig heeft gehad, zijn leiders die de strijd aangaan. Want ook nu is er een vijand, Europa is als het ware ‘under attack’. Niet door legers van vlees en bloed, maar door de financiële instituties. Zij zijn het die momenteel de dienst uitmaken en het continent leeg plunderen.

In plaats van politici die de taal van de bezetter spreken (hoeveel winst of verlies de euro brengt, alsof Europa een aandeel is en de mens een homo economicus – logisch en rationeel), zijn er leiders nodig die de bezetting breken. Die banken splitsen, het toezicht verscherpen en laten zien wie er de baas is. Leiders die handelen in de geest van Árpád, Harald Blauwtand en Willem van Oranje, dapper en onverzettelijk, met een rechte rug. Daar zou een mooie identiteit uit te construeren zijn.

One Comment

  1. driftig boertje

    Identiteit is niets anders dan een verhaal dat we onszelf vertellen

    onzin

Geef een reactie