Dr. Phil

De Amerikaanse schrijver David Foster Wallace zei ooit: ‘I just think that fiction that isn’t exploring what it means to be human today isn’t art.’ Daarom was het voor hem onvoorstelbaar om het in zijn romans niet over televisie te hebben. Aangezien de meerderheid van de mensheid zijn vrije tijd tegenwoordig voor de televisie doorbrengt.

In Lily wordt veel tv gekeken. Fragmenten uit Dr. Phil en de Oprah Winfrey show komen geregeld voorbij. Al deze beschreven fragmenten zijn echt.

Bij Dr. Phil is een jongen te gast die zijn zusje onzedelijk zou hebben betast. Het gebeurde tijdens een stoeipartij, zijn ouders vragen zich af of hij een sexual predator is. De jongen ontkent, maar om het zeker te weten wordt hij bij Dr. Phil aan een leugendetector gelegd. Zijn ouders willen gewoon weten waar ze aan toe zijn, huilen ze.

Op de website van Dr. Phil is dit verhaal terug te vinden. Helaas staat het niet op YouTube, maar niet getreurd: er zijn vele vergelijkbare afleveringen geweest.

‘What do you expect me to do?’

Simpel: je maakt een onheilspellende trailer en haalt er een leugendetector bij.

« Als tiener dacht Michel dat het lijden de mens extra waardigheid gaf. Hij moest nu erkennen dat hij zich vergist had. Wat de mens extra waardigheid gaf, was de televisie. »

uit: Elementaire Deeltjes van Michel Houellebecq

Geef een reactie